Breken

breek me in stukken

sla het donker uit mijn lijf

uit mijn hoofd

uit mijn ziel

uit mijn dove gevoel

van nuchterheid

laat me zweven

op de toppen van de wind

als de wind toppen heeft

laat me zweven

en leg me dan neer

in luwte

in kalmte

in zachte regen

op mijn huid

dat de wonden

verzorgt

verzacht

breek me open

en maak me dan weer heel

met licht

liefde

of zoiets

iets zachts

dat koude gedachten

verdrijft

maak me stil

niet doodstil

maar kalmte voldoet

als zachte sneeuwvlokjes

op je tong

die langzaam smelten

zo fris

breek me

maar lijm me

maak me weer heel

©wendyvanschaik2019

Dag licht

de dag bedacht
om in bed te blijven
ze had geen zin
om het licht aan te doen
zon je bent vrij
is wat ze riep
de dag was alleen vergeten
dat de maan
zonder zon
geen licht meer schiep
de nacht gaf de dag op haar donder
want wat is de nacht zonder
zonneschijn
te donker

©wendyvanschaik2019



Het donker voorbij

de dagen dat de donkere dingen het hoofd binnendringen
zijn voorbij
een schone lei ligt voor mij terwijl een stem zachtjes tegen mijn ziel zei;
hoor jij de vogels zingen
ruik je de frisse morgenregen
voel stromen van zegen
vrede in het klein
op jouw hoofd
Ik wil dat je beloofd dat als jouw licht ooit weer dooft,
je omhoog kijkt naar de lucht en dan verlichtend zucht :

het zal nooit meer te donker zijn..

©wendyvanschaik2018

Van het duister naar het licht.

Red me van de wanhoop in mijn hoofd
van de duizend slagen
De donkere stemmen die me blijven plagen
Van het donker dat het licht steeds dooft

Red me van de troosteloosheid
Mijn pijnlijke falen
De harde woorden die me naar beneden halen
Van de leugen dat niemand me bevrijdt

Vang mijn lelijkste gedachten
de messen die steken
haal me weg onder deze donkere deken
die de herinnering terugbrengt van hen die lachten

Trek me uit het duister
breng me naar het licht
geef mij weer zicht
Wees de hoop en fluister;

Dat hoe diep de put mag wezen,
hoe vreselijk koud de nacht
dat jij op me wacht
Mij bij de hand pakt om verder te leven

Wees mijn adem als de mijne stokt
Het anker in het woeste water
Wees in de stilstand mijn later
Het vuur als het duister me lokt

Sleur me uit de razernij
Zeg me duizend lieve zinnen
Breng de warmte bij me binnen
Dat ik weet eens ben ik vrij;

Vrij van de onzekerheid en pijn
van mijn kwade denken
dat ik leer genade te schenken
en volkomen in vrede te zijn.

©wendyvanschaik2017

 

 

 

Het verhaal van het Licht

Lang geleden, ver weg van vandaag
Was er niets, de aarde was leeg
Het was er donker en kil
Totdat God dacht: Licht dat is wat Ik wil
Wat God zei dat ging gebeuren
Het donker dook weg
Het Licht scheen zo hard als het kon
Zo ging het toen de wereld begon
God maakte de aarde heel erg mooi
Met bomen, water, lucht, en dieren
Een man en een vrouw, omdat God met meer wilde zijn
Alles was goed in het begin, het was er vredig en fijn

Toen ging er iets mis
De mensen waren niet tevreden
Ze waren vergeten dat God voor hen zou zorgen
De mens hield zich voor Hem verborgen
Zo leek het of het licht was gedoofd
Dat het donker had gewonnen
Er was pijn, wanhoop en verdriet
De mensen dachten is er dan geen God die ons ziet?
Zal God ons dan zijn vergeten?
Het is zo duister, waar moeten we heen?
Waarom is het hier zo kil en koud
Is er dan geen God die van ons houdt?
De mensen waren in de war
Op aarde werd het een zooitje
Ze wilden lang en gelukkig leven
Waar was het Licht gebleven?
Maar God zou altijd bij hun blijven
Hij zag de mensen worstelen daar op de aarde
Hij hield veel van de mens, van iedereen
Daarom stuurde Hij een heel groot Licht hierheen

dark

Lang geleden, ver weg van vandaag
Was er een mens, Jezus is zijn naam
Hij dacht de aarde is zo donker en kil
Het Licht zijn, dat is wat Ik wil
De mensen zal ik leren liefhebben
Ik zal mijn Licht laten schijnen
Een licht wat hoop  geeft, dat niet is te doven
Hemels Licht gezonden van boven
En het Licht dat begon als een kind zo klein
Groeide op op de aarde en scheen zo hard Hij kon
Overal waar Hij kwam bracht het vrede
was het Liefde wat Hij aan de mensen leerde
Zij namen nieuwsgierig zijn woorden aan
Volgden het Licht de wereld door
Maar er werd nog steeds gevochten en geroofd
Het donker gaf zich niet gewonnen: Het Licht moest worden gedoofd.

God, hoog in de hemel keek naar de aarde
en zag dat het niet goed was, de mens viel steeds weer
Hij moest de mensen redden, Hij zag de levens in nood
Zijn liefde voor de schepping was te groot
God wist wat Hij moest doen:
Hij moest een eeuwig Licht laten schijnen
Iets wat het donker nooit zou kunnen verslaan
Hij zag zijn gezonden Licht, tussen de mensen staan.
God moest het Licht wat Hij zo lief had laten doven
Met pijn in Zijn hart,
had Hij de woorden naar Hem uitgesproken:
Dat wat zeer goed was moet worden gebroken
Het stralende Licht voelde het donker om Hem heen
Gehoorzaam  liet Hij het toe
Langzaam liet Het Licht zich doven
Maar God had een plan: Hij liet niet alles roven

Het was duister, en leeg
Drie hopeloze dagen
Er was pijn, wanhoop en verdriet
De mensen dachten is er dan geen God die ons ziet?
Zal God ons dan zijn vergeten?
Het is zo donker, waar moeten we heen?
Waarom is het hier zo kil en koud
Is er dan geen God die van ons houdt?
Waar is het Licht,
wie heeft het gestolen
God schudde Zijn hoofd
Waren de mensen dan vergeten wat Hij hen had beloofd?

Diep in het donkerste duister was er licht heel klein
Het donker schrok, zoiets was daar nog nooit geweest
het sidderde en beefde, de stralen werden groter; dreef het duister uiteen
Het Licht begon steeds meer te schijnen: het donker vluchtte en verdween

Jezus keerde terug naar de aarde
De mensen zagen Hem stralender dan ooit
Ze wisten dit Eeuwige licht raken we nooit kwijt
Het Licht had het duister verslagen in de strijd
God zag de hoop in de wereld groeien
Zijn Zoon had de opdracht vervuld
Hij riep liefdevol Zijn naam, het is goed, het is volbracht
Het donker heeft verloren, in hem is geen enkele macht
Jezus keerde terug naar de Hemel
Maar liet de mensen niet alleen op aarde
Hij liet wat Hemels Licht achter om te helpen schijnen
Zodat de mensen samen het terugkerende donker weer konden laten verdwijnen

Hier en nu, gisteren vandaag en morgen
Zwerft het donker over de aarde
Wetend dat het heeft verloren maakt het de mensen koud en kil
Het brengt zoveel mogelijk duisternis, want dat is wat het wil
Maar het Hemels Licht helpt de mensen herinneren
aan een eeuwig Licht dat nooit meer dooft
Een licht dat Hoop heet, dat begon als een kind
Dat Liefde predikt: Een Eeuwig Licht dat in Vrede verbindt..
Alleen samen maakt de mens dat Licht groter
Strooit het lichtjes over de wereld uit
Door in Liefde te geven en te ontvangen
Door naar het Eeuwige Licht te verlangen
Zal het donker de wereld nooit volledig kunnen grijpen
Het donker zal altijd hebben verloren:
door in het Licht te geloven en te blijven staan
Zal de mens in iedere strijd de duisternis blijven verslaan.

©wendyvanschaik2016

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donker vs Licht

Syrie -Afghanistan -Eritrea -Irak -Iran
16,1 miljoen mensen zijn hun land ontvlucht
16,1
40,8 miljoen mensen zijn ontheemd: op de vlucht in eigen land,
Geen thuis
Wat is een thuis als er geen plek is waar het veilig is

Het licht schijnt ..

Wat als je thuis niet veilig is?
Wat als de handen die je moeten beschermen de handen zijn die je verwoesten
Wanneer er geen liefdevol schild is die jou beschermt

Wat als er niemand thuis is?
Jouw eigen gerimpelde handen de enige zijn die je nog strelen
Jouw ogen de enige zijn die je blik vangen
De wijzers van de klok maar niet lijken te verstrijken
Wanneer je hart klopt maar je ziel leeg is

Het licht schijnt

Wat als jouw ramen verlicht zijn met het rood van lust en afgunst
Als jouw lichaam wordt gebruikt als een nietszeggend voorwerp
Loze belofen, pijnlijke teleurstellingen,
harde waarheden
Kille klanken, vlijmscherpe oordelen.

Wat als er geen plek meer is om een thuis te maken
De aarde uitgezogen, leeg
dat wat eerst gemaakt was om het leven te laten leven
Nu stervende is

Het licht schijnt

Thuis
Wat is deze wereld
Als we elkaar geen thuis geven
We online alles liken
Maar in de echte wereld elkaar geen blik waardig gunnen
Als de haat harder klinkt dan de lach
De lach gevuld is met afwijzingen
Als we elkaar niet meer horen
Maar alleen maar roepen, schreeuwen
Het uitschreeuwen
Wat als wij, samen, het licht niet meer kunnen vinden
Wij afstormen op de ondergang

Wat als er niemand thuis geeft
Ik mezelf verlies in een web van verleidingen,
niets anders hoor dan het snelle ritme van de jachtge maatschappij
meer, groter, mooier, beter, sneller, harder,
MEER, GROTER, MOOIER, BETER, SNELLER, HARDER
Mijn eigen ik, torenhoog boven alles uitsteekt
Mijn mening, mijn plekje, mijn gewin, mijn ik
Wat als we steeds meer gaan vragen, overvragen
onze vraag niet meer te stillen is
Als het antwoord zoek is
We dwalen
We wandelen in de duisternis
Ik zie het niet!

Het licht schijnt

Welk licht schijnt er dan in deze duisternis!

Lichtend licht
Stille rust
omgeven door vrede
In mijn luwte mag je schuilen
Mijn liefde kent geen grenzen
De woeste wateren maan Ik tot stilte
Mijn liefde is alles overstjgend
In jouw eenzaamheid ben Ik de ontmoeting
De vervulling in de leegte van je ziel
In de pijn wil Ik je wonden helen
Ik laat het duister niet over je heen komen

Mijn Licht zal de oordelen doen verstommen
Zoek me en je zal Mij vinden
Luister naar Mijn zachte stem
Leer Mijn stem verstaan
In het begin, in de duistere leegte
Riep Ik het licht
Zodat het nooit meer duister zou worden
Mijn Woord maakt levend

Wanneer je bij Mij bent
Zul je rust vinden
Leg je in vrede neer
In Mijn vrede
Ik laat het duister niet over je heen komen

Je bent geweven in de moederschoot
Ik heb je gezien
Vanaf het allereerste begin
Ik ben gekomen om jou te redden
Te geven, je te leren, je lief te hebben
Ik zal een thuis geven
een plaats om te rusten
Ik geef je vrede
Mijn vrede
Zoals de wereld jou niet geven kan

Wees niet ongerust
Verlies niet de moed
Houdt vast
Houdt hoop
Ik zal je niet verlaten
Nooit
Ik zal je niet verlaten
Blijf hopen op wat nog niet zichtbaar is
Blijf in afwachting volharden
Ik laat het duister niet over je heen komen
Nooit laat Ik het duister over je heen komen

Al voelt het als een last op je schouder
Al drukt het duister je neer
Wanneer alle hoop vervlogen lijkt…
Hoor mijn belofte:
Ik laat het duister niet over je heen komen
Ik ben het Licht van de wereld. Wie Mij volgt heef op zijn weg geen duisternis te vrezen, maar zal het levenslicht bezitten.

Neem Mijn licht:
Deel Mijn licht uit;
deel uit en schijn

Schijn!
Het duister zal niet over je heen komen, het zal je niet verwoesten
Want Het licht schijnt in de de duisternis en het duister heef het niet in haar macht gekregen.

©wendyvanschaik2016