Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Meisjes van 16 (en ouder)

  hey mooie man drink jij een bier voer jij een goed gesprek kijk jij haar in de ogen roep jij dan gretig kom hier hey mooie man jij lekker dier wil jij haar schuifelen zwoel zoenend tegen de bar... Continue Reading →

ongemak

er zijn wel meer dan duizenden mensen dik, dun, blond, bruin kort, lang, onthaard en ongeschoren getatoeëerd van top tot teen gepierced van onder tot in hun oren al die mensen meer dan honderden klachten klagen steen en been gemopper... Continue Reading →

De tijd is nu

In een aanleunwoning in Leek, aan de Grouw staart een oude vrouw uit het raam naar benee 80 is ze misschien, of een jaar of twee erbij of eraf, geen idee, haar lippen zitten op slot terwijl ze steeds in... Continue Reading →

Koffer in de gang

je staart uit het raam koffiemok in je hand je lip naar de rand maar je stopt terwijl mijn adem stokt om de angst wat jij zeggen wil   veel te vroeg opgestaan ik rek me uit je zucht en... Continue Reading →

Wormpie

Wij hebben een avonturentuin. Zo’n tuin met woeste stengels onkruid en bakstenen her en der die wachten om op de juiste plek gelegd te worden. Mijn vier kinderen vinden het heerlijk. Want de tuin ziet er niet alleen avontuurlijk uit,... Continue Reading →

Wachtend in de rij bij de kassa

We stonden in de rij , beurs in haar gerimpelde hand, een oude vrouw keek blij naar de boodschappen op de band. Haar blik ving die van mij en haar mondhoeken gingen omhoog. Het was ineens dat ik zei: "... Continue Reading →

  in de morgen zou ik graag zonder zorgen de dag willen opsnuiven heel diep in en uit zodat ik besluit, al ben ik soms bang. ook ik in de regen dansen kan   ©wendyvanschaik2018

Het donker voorbij

de dagen dat de donkere dingen het hoofd binnendringen zijn voorbij een schone lei ligt voor mij terwijl een stem zachtjes tegen mijn ziel zei; hoor jij de vogels zingen ruik je de frisse morgenregen voel stromen van zegen vrede... Continue Reading →

De wind, de klok en het meisje

Van vrijdag tot zondag mocht ik in een klooster verblijven. Daar ontdekte ik wat ik was vergeten. Het lezen van dit verhaal bracht mij weer dichter bij de stilte..

De Zinzoeker

Het meisje waaide zoals altijd met alle winden mee.
Lopend op de wijzers van de klok die langzaam tikkend hun ronde deden. Hoewel niets haar kwam aanwaaien was de wind altijd haar vriend geweest.
In moeilijke tijden was hij het die haar een duwtje in de rug gaf.
Toch was er een tijd dat er niets was. Het was windstil.

Het meisje werd wakker op dezelfde tijd als de dagen daarvoor.
Ze wist niet wat de dag haar ging brengen maar daar maakte ze zich ook nooit druk over. Het leven komt zoals het komt en het gaat wanneer het wil.
Het meisje stond op en liep naar de badkamer om zich te wassen. Ze kamde haar haar, poetste haar tanden en trok haar kleren aan.
Ze bekeek zich in de spiegel, alhoewel ze liever haar spiegelbeeld ontweek. Ze vond het moeilijk om haar spiegelbeeld aan te kijken. Haar spiegelbeeld was…

View original post 603 woorden meer

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: