In het niet

ik was niet binnen

niet buiten

ik was ergens tussenin

kon niet naar voren

of draaien

er was nergens een begin

ik kon niet lopen

niet strompelen

niet springen

hoog of laag

ik kon niet spreken

niet denken

niet stellen de juiste vraag

ik kon niet in het licht

niet in het donker

het was mistig

grauw en grijs

ik kon niet de muziek

in mijn oren

ik kon niet horen de juiste wijs

ik kon niet eten

niet drinken

niet slikken de juist pil

ik kon niet huilen

niet schelden

ik kon niet wat ik wil

behalve zuchten

eindeloos

zuchtend

tomeloos

lange adem blazen

starend

lucht over mijn lippen

een gat in de dag staren

tot de adem stokt

ik kon niet in

ik kon niet uit

ik was tussenin

de draad kwijt

het begin

was het eind

©wendyvanschaik2019

In mijn hoofd

In mijn hoofd maakt de chaos plaats
voor heldere zinnen
tonen die maken liedjes over verboden gedachten
die de dirigent weigert te dirigeren
en ik volg de noten in het spel

vanachter het ladekastje waar de gedachte
plaats neemt duik ik op
wandelend in mijn hoofd neem ik de schade waar
papieren vol krabbels verkreukeld
en ik strijk glad dat wat ik eens dacht

letters vormen woorden maken klanken
verlangens worden wakker
het trekt, harder, steeds weer om te grijpen
met beide handen erin te woelen
te voelen, los te gaan, alle remmen kapot
en ik lach om mijn eigen naïviteit

Naast de gedachte woont het geweten
Ik groet hem
maar zeg hem het liefst vaarwel
hij laat zich niet negeren, ogen prikken
in mijn rug, terug zegt hij
hij plaats mij tussen fatsoenlijke lijntjes

ik woon in mijn hoofd in een vierkant
een groen bordje “ uitgang”
is kapot gemaakt
erin-niet eruit
geen keus, gevangen, in hoe het hoort
het is beter zo
veiliger
het is beter zo

 

©wendyvanschaik2018