Willen, dromen, verlangen

Weet je wat het is.
Het allerliefst wil ik wat de ander heeft.
Iemand schrijft mee aan een boek: dat wil ik ook.
Beter nog; iemand schrijft zelf een boek: dat wil ik ook.
Iemand spreekt in volle zalen: dat wil ook.
Leuker nog; iemand heeft een eigen theaterprogramma: dat wil ook.
Iemand studeert Theologie, iemand geeft cursussen, iemand organiseert events; ik ook, ik ook, ik ook.


Gretig scrol ik door mijn tijdlijn op Facebook en Instagram om al dat mooie leven van de ander te absorberen.Wat een leuk huis, wat een leuke man, wat een leuke kinderen, wat een leuke..

‘Mam! Kijk eens naar..’
‘SSt, ik ben bezig’.
Wat een leuk figuur, wat een leuke post, wat een leuke vrienden.

‘Mahaaam! Kijk eens naar mijn..’
‘Stil, nou even, je ziet toch dat ik bezig ben!’
Waarom vragen ze mij nooit om een boek te schrijven, waarom is mijn huis nooit opgeruimd, waarom heeft zij dat wel en ik niet.

‘MAMA!’
‘Ja, WAT is er nou!’
‘Heb ik gemaakt’
Ik scrol mijn blik over de tekening van mijn dochter.
Een man met een baard, een ietwat dikkige moeder, 4 kinderen op een rij. Een huis vol kleuren en een hond.
Op de hond na staat mijn leven op een wit a4.

‘Ja, je moest tekenen waar je gelukkig van wordt.’
‘Oh, word je niet gelukkig van een ipad, of heel veel kadootjes, of van wonen in een kasteel of uuh…’
‘Jawel, maar je moest doen waar je echt gelukkig van wordt, dus ik tekende dit.
’Ik kijk mijn 8-jarige dochter in haar donkerblauwe grote kijkers en haar gezicht spreekt een ‘dat is toch logisch’ uit.
Maar het gaat mijn logica voorbij.

‘Je wordt gelukkig van ons’
‘Ja’
‘Het aller gelukkigst’
‘Ja’
‘Echt’
‘Hoezo, is dit niet goed ofzo’
Ik schud beschamend mijn hoofd.
‘Dit’ , zeg ik terwijl ik de tekening voor mijn gezicht houd, ‘dit is heel goed. Beter is er niet’

Ik bekijk de tekening nog eens goed.
‘Mag ik het houden?
‘Mijn dochter haalt haar schouders op. ‘Ja hoor’
Ik hang het op het prikbord.


Er is niets mis met iets willen, met verlangen, met dromen.
Maar laat mijn wil zich ook verwonderen over wat er al is bereikt.
Laat mij leren verlangen in tevredenheid.
En laat mij dromen in de dankbare werkelijkheid die ik al bezit.


©wendyvanschaik2019

Zal ik je zeggen…

Dan liggen we in bed.

De kinderen beneden.

Ik tuur uit het raam, jij draait je nog eens om.

Dan zeg ik of

we samen zullen verdwijnen

naar overal en nergens

naar later, in een land hier ver ver vandaan

Zullen we samen lopen,

naar weet ik veel

over grenzeloze paden, slenterend door bloemenvelden

Zullen we samen mijmeren

over straks en toen

dieren zoeken in het hemelblauw en het wolkenwit

Zullen we samen vertrekken

herinneringen in koffers gepakt

Het ja ik wil, de eerste stapjes en de eerste lachjes

Zullen we samen schrijven

jij, ik, de kinderen

dat we dan alles zouden kunnen zijn

Zullen we samen avonturieren

hutje op de hei

niets dan ruimte en dat dan ons verhaal is

Zullen we samen vieren

het vallen en opstaan

Dat we in alles elkaar omarmen in wie we zijn

Zullen we samen fluisteren

Ik heb je lief

met meer dan woorden zeggen,

dan gedachten kunnen mijmeren,

dan dat er ruimte is

meer dan duizend kussen

Zo heb ik je lief..

Dan draai jij je om

Rekt je uit

Kijkt mij aan, en zegt

Lief, zal ik je zeggen

dat wij hier en nu samen

best wel even een potje gelukkig zijn;

Zal ik je zeggen, lief

dat dat genoeg is

Voor nu

en later, later komt morgen…

Dan leg ik mijn hand op jouw wang

Ik streel jouw baard

Jouw ogen berusten mijn rusteloosheid:

Ja, dit moment is nu en later, later komt morgen…

 

©wendyvanschaik2017

 

 

 

Als ik in bed lig…

Als ik in bed lig dan slaap ik nooit meteen
Ik lig dan te woelen, te krioelen
te zuchten, te stoeien
pak ik alle knuffels en leg ze om me heen

Als ik in bed lig en ik doe mijn ogen dicht
Dan is het donker wat een schrik en ik,  zie nare koppen, die me foppen
Doe ik snel mijn ogen open, dan is het weer licht

En mama loopt te roepen op de gang
ga eens slapen, je bent moe, ik zag je gapen
Maar mama het lukt niet, ik ben een beetje bang

Als in bed lig, dan bewegen alle muren
Lig ik te draaien, om me heen te graaien
om de dekens te pakken en eronder te zakken
zodat die monsters niet naar me gluren

Als ik in bed lig onder de dekens heel stil
Houd ik mijn adem in, heb ik in slapen geen zin
Maak ik geluid, ik wil eruit!
Dat is wat ik heel hard gil

En mama loopt te roepen op de gang
Wat is er nu weer, ga slapen, dit is de laatste keer
Maar mama het lukt niet, ik ben een beetje bang

Als ik in bed lig met mijn knuffel dicht tegen me aan
Wil ik dromen over snoep, over oma op bezoek
Maar ik staar naar de muur,  en zie draken met vuur
Schreeuw ik; mam wil je even op de gang gaan staan?

Als ik in bed lig hoor ik stappen, heel veel
En het kraken van de trap
Ik ga zitten en heel rap
roep ik het uit, zo luid als ik kan, heel lang
Klopt mijn hart in mijn keel

Dan..
Wordt het ineens heel stil
Ligt mama bij mij, zegt zij
Ach, wees maar niet bang
Krijg ik een kusje op mijn wang
En dat… is alles wat ik wil

 

©wendyvanschaik2017