Nooit meer naar school

 

ik wil nooit meer naar school
het was stom
ik voel me dom
ik sprak voor mijn beurt
zei de juf
ik piekerde me suf
mijn naam op het bord
ze had me toch aangewezen?
het voelde heel even
of de juf mij niet mag
en toen kwam rekenen
“fout beantwoord!”
lachte de klasgenoot
ik werd rood
wilde me verstoppen onder tafel
de klas lach in een deuk
ik vond school vandaag niet leuk
ik ben niet slim
en toen, daarna bij gym
moest mijn haar in een staart
was ik te laat
voor de makkelijke oefening
over de hoogste bok, en ik spring
gaat het helemaal mis
ik weet niet wat er fout met me is
stond ik weer aan de kant
ik werd niet uitgekozen
want ik kan niet de handstand
soms denk ik dat ik waardeloos ben
omdat ik de tafels niet ken
omdat rekenen mij niet lukt
ik te veel om me heen kijk
of ik reageer niet gelijk
of te snel
en dan weet ik het wel
staat mijn naam weer op het bord
ik denk dat het met mij nooit wat word
Ik wil nooit meer naar school.

©wendyvanschaik2017

Dan kan ik weer normaal

Het voelt raar in mijn buik
Het is er druk en het woelt
Alsof er van alles krioelt
Als beestjes onder de stam van de bomen
Het voelt raar in mijn hoofd
Het is er leeg en stil
Terwijl ik van alles denken wil
Het is stuk, de woorden kunnen niet meer stromen
Het voelt raar in mijn lijf
Tik tikt mijn hart,
mijn ogen een beetje nat
Ik wil schreeuwen, maar er komt niets uit
Het voelt raar deze dag
Ging het maar voorbij
Was het maar geweest, dan was ik weer mij
Dan kan ik weer normaal
Dan zijn de nieuwe dingen weer oud
Is alles weer vertrouwd
Ken ik de pestkoppen, de naarlingen, de lieve, de grappige, de stille, en ik..
Ik leer de namen, de juf
Dan weet ik waar ik sta
Vinden ze me leuk of suf
Dan kan ik weer normaal…
Is mijn buik weer stil
Denkt mijn hoofd weer wat ik wil
Klopt mijn hart niet meer in mijn keel
Maak ik wat minder kabaal
Als al het nieuwe is geweest
Als het is zoals iedere dag
Dan kan ik weer normaal …

©wendyvanschaik2016