Thuis


zacht
de dag
die met regendruppels
begint
de kat spint
de hond blaft
koffie pruttelt
prettig
ik rol me op
in jouw schoot
omlijst
door jouw blote lijf
ben ik thuis
wij zijn als
waterlelies van Monet
snel vastgelegd op doek
kwaststreken
in het zonnelicht
jouw hartslag
bekend kleur
vingertoppen kietelen
als wuivend gras in
zomers goud
langs hals
over heuvels
warme lucht
hete huid
ogen vangen
verlangens
snelle adem
verstrengeld
in wolkendekens
die afgeschud van
bezwete lijven
overbodig blijken
jij in
mijn hart
jij in
mijn hart
jij in
mijn hart
klinkt
de cadans
van ons zijn
zacht
de dag
die met regendruppels
begint
de kat spint
de hond blaft
koffie pruttelt
prettig
ik rol me op
in jouw schoot
omlijst
door jouw blote lijf
in jouw armen
ben ik thuis

©️wendyvanschaik

Verlangen

kom kus me de nacht in

bemin me

zoen mijn tranen weg

zeg

lief lief me

adem me

streel de schaamte weg

omarm 

verwarm

heel me

 neem mijn twijfels weg

hou

houd me

hou van me

ga nooit meer weg

©wendyvanschaik2019

Dag licht

de dag bedacht
om in bed te blijven
ze had geen zin
om het licht aan te doen
zon je bent vrij
is wat ze riep
de dag was alleen vergeten
dat de maan
zonder zon
geen licht meer schiep
de nacht gaf de dag op haar donder
want wat is de nacht zonder
zonneschijn
te donker

©wendyvanschaik2019



Zal ik je zeggen…

Dan liggen we in bed.

De kinderen beneden.

Ik tuur uit het raam, jij draait je nog eens om.

Dan zeg ik of

we samen zullen verdwijnen

naar overal en nergens

naar later, in een land hier ver ver vandaan

Zullen we samen lopen,

naar weet ik veel

over grenzeloze paden, slenterend door bloemenvelden

Zullen we samen mijmeren

over straks en toen

dieren zoeken in het hemelblauw en het wolkenwit

Zullen we samen vertrekken

herinneringen in koffers gepakt

Het ja ik wil, de eerste stapjes en de eerste lachjes

Zullen we samen schrijven

jij, ik, de kinderen

dat we dan alles zouden kunnen zijn

Zullen we samen avonturieren

hutje op de hei

niets dan ruimte en dat dan ons verhaal is

Zullen we samen vieren

het vallen en opstaan

Dat we in alles elkaar omarmen in wie we zijn

Zullen we samen fluisteren

Ik heb je lief

met meer dan woorden zeggen,

dan gedachten kunnen mijmeren,

dan dat er ruimte is

meer dan duizend kussen

Zo heb ik je lief..

Dan draai jij je om

Rekt je uit

Kijkt mij aan, en zegt

Lief, zal ik je zeggen

dat wij hier en nu samen

best wel even een potje gelukkig zijn;

Zal ik je zeggen, lief

dat dat genoeg is

Voor nu

en later, later komt morgen…

Dan leg ik mijn hand op jouw wang

Ik streel jouw baard

Jouw ogen berusten mijn rusteloosheid:

Ja, dit moment is nu en later, later komt morgen…

 

©wendyvanschaik2017

 

 

 

Hopeloos hoopvol naïef

Ik wil dromen van bloemen in haren
van zoenen en rollen in het gras
Van regenbogen en zonnestralen
en dat alles goed was
Van liedjes op gitaar
vrolijk zingend in koor
Van houden van elkaar
in reidans de wereld door

Van eerlijk zullen we alles delen
ik van jou en jij van mij
Van zoveel mogelijk met zijn velen
en oh wat zijn we heden blij
Van gaat het,  doet het zeer
een kusje op je knie
het gaat beter de volgende keer,
wat fijn dat ik je weer zie

Van lekker multicultureel
iedereen mag op het feest
Voor ons allemaal evenveel
maar jij mag het allermeest
van veel kleuren dat maakt ons  prachtig
van wij vinden iedereen ontzettend lief
maar het blijkt steeds weer; ik ben zo allemachtig
Hopeloos, hoopvol naïef….

 

©wendyvanschaik2017