Thuis


zacht
de dag
die met regendruppels
begint
de kat spint
de hond blaft
koffie pruttelt
prettig
ik rol me op
in jouw schoot
omlijst
door jouw blote lijf
ben ik thuis
wij zijn als
waterlelies van Monet
snel vastgelegd op doek
kwaststreken
in het zonnelicht
jouw hartslag
bekend kleur
vingertoppen kietelen
als wuivend gras in
zomers goud
langs hals
over heuvels
warme lucht
hete huid
ogen vangen
verlangens
snelle adem
verstrengeld
in wolkendekens
die afgeschud van
bezwete lijven
overbodig blijken
jij in
mijn hart
jij in
mijn hart
jij in
mijn hart
klinkt
de cadans
van ons zijn
zacht
de dag
die met regendruppels
begint
de kat spint
de hond blaft
koffie pruttelt
prettig
ik rol me op
in jouw schoot
omlijst
door jouw blote lijf
in jouw armen
ben ik thuis

©️wendyvanschaik

Uitgestelde hartstocht

Ik zou je zachtjes kunnen kussen
langzaam teder op je huid,
Ik zou je zachtjes kunnen strelen, je beminnen,
je proeven, jouw adem kunnen benemen
en als ik dan besluit..
om jou volledig mijn overgave te geven…
…klinkt er een geluid
Zachtjes dan steeds luider, huilend, haast schreeuwend:
” Til me op, til me op, ik wil er uit!”
Nog rozig van de hartstocht van vijf minuten geleden;
als we dan samen met ons kleine geluk in ons midden bijna slapen gaan
Zeggen we: de volgende keer beter en even, heel even blijven we in die waan.

©wendyvanschaik2017