stilte

 

Het tikken van de klok
gekraak in de pijpen
voetstappen in de gang
ik probeer mijn gedachten te ontwijken
ik wil nog niet zwijgen
laat mij maar praten urenlang
mijn gemijmer uitzetten
ik ben voor mijn gedachten nog te bang
woorden die zich verstoppen
chaos in mijn hoofd
gevoelens zet ik uit
laat mij nog maar even zijn verdooft
dan hoef ik niet te pellen
schil voor schil mijn huid
dan kan ik alles nog bedekken
laat mij maar stilstaan ik hoef niet vooruit
gerommel op de kamer
gelach op de trap
ik vang de prikkels op
ik ben de stilte zat
want het zou dan zomaar kunnen
dat ik U dan ontmoet
als ik de stilte toe laat
weet ik niet wat het met me doet
ik ontwijk kunstig het zwijgen
doe ik dat niet dan stem ik toe
laat mij in het lawaai blijven
voor de stilte ben ik nu te moe

 

© wendyvanschaik2018

 

 

 

 

Zullen we gaan..

zullen we dan samen avonturieren

op stap door het bos of langs de zee

zullen we dan samen,

ik heb een leuk idee

reizen over de wereld

naar plekken waar we nog nooit zijn geweest

 

zeg zullen we dan avonturieren

op een dag, zomaar ineens

dat jij dan zegt

kom schat we gaan

en ik dacht eerst;

nou dat is niets aan

maar dat je dan gewoon mijn hand pakt

 

zeg zullen we vandaag gaan

van hier tot naar de maan

van ver weg,

maar wij heel dicht bij elkaar

zeg schat , zullen we gaan dan

weg van deze woestenij

 

van de teleurstelling, de pijn

van de ruzie en de woorden

van het haat en van het ijs

zeg zullen we dan gaan

en doen alsof we nog heel zijn

zullen we gewoon vertrekken

ineens heel snel weg

zullen we negeren

het ongeluk, de pech

zullen we gaan dan

heel erg snel gaan

laten we gaan dan

dat jij dan van mij houdt

en ik zeg

bij jou ga ik nooit meer weg

 

©wendyvanschaik2018