Verpozen

laat me bij U blijven

dichtbij

kalm mijn hart

rust mijn ziel

laat het kabbelende water stromen

laat me bij U blijven

voorbij

woeste woorden

grote gretigheid

laat de haastigheid aan mij voorbij

laat me bij U blijven

blijvend

in het mysterie

in de grootsheid

in het onbegrepene

in het tegenovergestelde

in het trage

in het verwonderlijke

in de bewegingloosheid

Laat mij in geraas verpozen aan Uw zij

©wendyvanschaik2019

Zo de Heere wil

Dus mijn opa sprak   
” Zo de Heere wil, zo de Heere wil,
zo Hij wil zal het leven gaan” 
En ik zie mezelf daar nog staan
met  blote voeten in het gras.
En ik weet dat ik dacht,
maar wat wil Hij dan
Jaren later met mijn ogen omhoog gericht,
starend naar de wolken,
Hoor ik nog steeds:
Zo de Heere wil.
Maar op mijn vraag:
Wat dan?
Blijft het stil

Genoeg gewacht dacht ik dan,
Ik vertrek.
Ik weet dat ik het zelf kan,
zonder te weten waar naartoe.
Ik sla verschillende paden in,
struikelend, vallen ,weer opstaan,
door opnieuw doorgaan
soms even niet;
Een kruispunt ik sta,  stil..
Zeg het me dan,
schreeuw ik
Zo de Heere wil? Zo de Heere wil.

Is er een bestemming, een lot
een vast patroon door  Hem bepaald.
Zegt u het me dan God
daar in de hemelhoog,
pak me op zet me neer,
op de juiste plek deze keer.
Want de tocht naar zoeken van de zin,
het brengt wanhoop , het lijkt eindeloos,
ik start telkens aan het begin.
Wat is het dat U wil?
Ik gil.
Het blijft stil
stil
stil..

Dus mijn opa sprak   
“Zo de Heere wil, zo de Heere wil,
zo Hij wil zal het leven gaan”
Opnieuw zie ik mezelf daar staan.
Blote voeten in het gras,
ik herinner me dat hij nog niet uitgesproken was;
“Gods wegen zijn ondoorgrondelijk,
zijn stem moeilijk te verstaan,
in de vrijheid ons gegeven,
in de haast van dit leven
komt het op de stilte aan.” 

En ik weet dat ik dacht,
maar wat wil Hij dan 
hoe kom ik tot mijn recht
Ik speel geen spelletje,
God ik meen het echt,
Nu,  met mijn ogen omhoog gericht
Starend naar de wolken
Hoop ik op een teken
iets van een schitterend mooi licht
gedonder  uit de hemel , 
Een teken van God, dat is wat ik wil
Dus ik blijf
stil,
stil
stil..

 

©wendyvanschaik2019

Zwijgzame stilte

Stilte, spreek nu in de stilte
Zegt U me dat alles goed komt
Nu dan meer
Nu dan ooit
Meer dan gisteren, dan vandaag

Spreek dan,
Spreek vrede in mijn hart
Sus me, troost me
Omarm me
Met woorden
Zachte woorden
Omhels me
Bemin me

Met stromen van rust
Geef me dan de zachte adem
van een zucht van verlichting
Gun me dan de stille bries
Die de angst verjaagt

Stil.
U blijft stil
Steeds maar weer
Welk uur de tijd ook slaat
Ik nestel me in de zwijgzame aarde
Om te zoeken naar woorden
die U wilt spreken

Spreek dan
Open Uw mond
Zeg het me dan
Verbreek de stilte
Wat kan ik doen om vrede te ontvangen
Zal ik het dan uitschreeuwen
Zal ik dan neerbuigen
hier in het stof

Met mijn handen omhoog geheven
om de woorden uit de hemel te trekken
Mijn hoofd te buigen
Te smeken
Ik smeek
Hier op deze woeste aarde
Waar levens elkaar de adem ontnemen
Waar woorden moorden
Zie dan
Hoor dan
Luister dan
Spreek…

Het zou zo troostend zijn
te horen Uw stem die verzacht
in een wereld die lijdt…

….De Stilte is nog nooit zo zwijgzaam geweest

©wendyvanschaik2017

Naakte waarheid.

Ik wil me niet verstoppen achter vijgenbladen
Hoge bomen
Onder modder of achter schijn
Je mag het weten
Ik wil me niet schoner maken
laat het vuil maar zichtbaar zijn

Laat me staan op onbewerkte akkers
blote voeten
zwoegend over keien, over dorre wegen
Je mag het zien
De zoektocht, de twijfels, de onwetendheid
die blijven komen als stromende regen

Laat me baden in zoekende vragen
naakt
zonder schroom met een eerlijk hart
Je mag het horen
het diepe verlangen om zeker te weten
Maar jij bent het die mij verward

Omdat jij mijn lelijkheid wilt bedekken
zwarte lakens
Gladgestreken met schone schijn
Jouw heilige regels
die de vruchten grenzen geven
Waardoor de boom niet geworteld kan zijn

Geef me ruimte te wroeten in de grond
kruin omhoog
Naar Dat wat onvoorwaardelijk lief heeft
Laat me los
In het wonderlijke Mysterie
Meer te ontdekken van Dat wat leven geeft

Ik wil me niet verstoppen achter vijgenbladen
Hoge bomen
Onder modder of achter schijn
Je mag het weten
Ik wil me niet schoner maken
laat het vuil maar zichtbaar zijn

Dan kan de Waarheid spreken
Zachte bries
Het is tastbaar dichtbij
Je kunt het voelen
De Liefde fluistert in de wind
Alleen de naakte waarheid maakt vrij

Laat me ontdekken dat de Wind schoon wast
wonden heelt
met stromend Levend water
het oordeel voorbij
Mijn wroeten is vruchtbaar geworden
een diepe Vrede is in mij.

Dan zal het zachte linnen
naaktheid kleden
Omdat het eerlijke hart het enige is dat leeft
Wij samen
Verbonden in zuiverheid
wetend dat waarlijke Liefde vrijheid geeft

©wendyvanschaik2017