Meanderen

ik was weer opgestaan
en weer gevallen
ineens was het helder
ons leven kan zo niet blijven gaan
de wegen blijven hobbelig
onbegaanbaar soms
als woestenij
ik weet
het is ik en jij
en toch hoe het was
is nu voorbij
de wonden zijn te groot
om opnieuw te beginnen
ik kan jouw herstel niet dwingen

het leven heeft gekozen
voor dit pad
een gat, in mijn hart
en een deuk in jouw ziel
ik kniel 
vouw mijn handen
voel me leeg
want toen ik sprak
was het alles dat zweeg

alsof mijn handen het onheil had gegrepen
ik zou het hebben begrepen
als jij de keus had gemaakt om te gaan

maar nu

ik bij jou vandaan
hoor ik de stemmen spreken
die mij de keuze verweten
ze zeggen;

of ik niet ben vergeten
dat echte liefde voor altijd is…

het is verwarrend in mijn hoofd
ik heb jou ja beloofd
mijn gedachten verdwalen in het donker
door mijn falen, ben ik mijn grootste
aanklager, mijn jager
die mijn beslissing keer op keer
weer afschiet
en mijn verdriet
heeft in het oordeel geen plaats

ik ben opgestaan
maar gevallen
bij je weggegaan
mijn adem kon niet meer stromen

in naïeve dromen
begint alles opnieuw
is alles
een lang, gelukkig leven
lijkt alles voor even
weer:

voor de waarheid,
de echtheid,
voor de donkere dagen..
dat ons glas brak
duizend stukken op zeil 
tekenen duizenden vragen

Ik heb gezocht
gezworven
de regels geschonden
het antwoord gevonden;

ik mag grenzen, ik mag leven
ik mag om mezelf geven, 
ademen, kiezen
ik mag van mezelf verliezen
daarin de sterkste zijn
de lijn
mag meanderen
ik mag wandelen
lopen
ik mag hopen
op uitgestrekte velden
vol bloemen
vol bomen,
ik mag vrucht dragen
leren genieten van de dagen
ik mag vragen
om ruimte
ik mag vallen
weer opstaan
gevouwen zijn mijn handen
dat de waarheid mag landen
dat in gebrokenheid
er ook heling bestaat

de mensen blijven wijzen, fluisterend praten
maar ik heb hun oordeel achter me gelaten
gefaald of niet gefaald
ik raak niet meer verdwaald
er is liefde in mijn hart neergedaald
Licht verwarmd mijn huid
heeft uitgewist mijn zelfverwijt
de boom staat weer in bloei
de bloesem komt uit;
van schuldgevoel bevrijd

 

 

©wendyvanschaik2019

 

 

Meisjes van 16 (en ouder)

 

hey mooie man

drink jij een bier

voer jij een goed gesprek

kijk jij haar in de ogen

roep jij dan gretig kom hier

hey mooie man

jij lekker dier

wil jij haar schuifelen

zwoel zoenend tegen de bar

terwijl zij denkt : dit is hoe ik het leven vier

hey mooie man

jij met de deur al op een kier

zet jij haar nu aan de kant

als niets, als gebruikt

is dat jouw manier?

van meisjes van zestien

wijs maken dat ze de mooiste zijn

hun hart groot maken en dan breken

wedje maken, lachen met je vrienden

meisjes van 16 worden dan weer klein

voelen zich bedrogen

haten het leven steeds meer

ze weten het niet

ze zien het niet onder ogen

dat, meisjelief luister, iemand moet het je zeggen, luister goed

al zeggen ze lieve woorden en  neem je alle mannen op de aarde

dat wat ze je geven is zelden goed:

laat los , geloof geen woord

gooi je lichaam niet overboord

omarm je eigenwaarde

dat is wat je hebben moet:

MOED.

 

©wendyvanschaik2018