Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Categorie

geen categorie

Ineens is iets wat gewoon leek, een klein wonder. Omdat er anders naar gekeken wordt. De verwondering zorgt er voor dat je verrast, verbaasd misschien zelfs wel overrompeld wordt.

REN

oude gympies op het asfaltmijn blik is ver vooruitde horizon mijn eindpuntmijn hart klopt luid ik wil vrij zijnlicht lucht ademlaat me losin niemandslandschud de ballast van mijn schoudersik hoef niemands hand in de mijne laat me loslaat me ademlaat... Continue Reading →

Over jou

ik vier jouw levenneem 4 bier, wat bitterballende beste whiskey van het huisik zing jouw liedde longen uit mijn lijfscheld en vloek, jank en tierwas jij maar hier,was jij maar hierik pak je fotoloop naar het bed, staar uit het... Continue Reading →

VIER

klaar met de tranen pak een fles wijn om te vieren te vieren het leven vier het leven ik heb te lang te veel wind gevangen te hard gezwoegd je bemoederd te lang de broek aan gehad ik trek het... Continue Reading →

Thuis

de wolken varen voorbijen jij neemt mijmee naar plekken waarzoenen zoeter zijndan ik ooit heb geproefdje woorden strelen zachtmijn gebrokenheidde tijd lijkt even stilte staanje pakt mijn woede tussen je handenkijkt ernaaren daar temiddenvan het glas dat ik uit handen... Continue Reading →

wat moet ik met dat hoofd van me dat dan weer dit en dan dat en zoveel dingen meer mijn hoofd is een letterdoos dat uit handen is gevallen het alfabet op de grond maar er zijn geen woorden te... Continue Reading →

Dag lief

ze streelt over je wangje ademt langzaamde pauzes worden langerje huid grijs en grauwze houdt van joulaat me niet hierneem me mee danfluistert ze zacht de stilte is het grijs in haar haar dat verzucht de tijd van lijdenmaandenlang liefmaandenlang... Continue Reading →

los

laat me levenlaat me loslaat me vallen dan laat me zonderlaat me alleenlaat me lopen dan stop met hopensmeken danjij die onsniet meer helen kan laat ons gebroken danlaat ons gaanjij die niet meer dromen kanen ikwij zijn te ver... Continue Reading →

de zee verlegt haar grenzenneemt in wat ze wilze laat de branding haar schuilplaats zijnhoge golven vallen neerdrijven me tot waanzinin diep waterik verdrinkin jou houd me drijvend opde vlaktesleur me meenaar overalwaar kalmte isbreng me tot rustzout op mijn... Continue Reading →

Ontsnappen

neem me meenaar duizend plekkenwaar we samenuren kunnenvertoevenniets hoevenkunnen pratentot diep in de nachtwachtop mijik zal me loswringenuit nettenmij verzettentegende dingendie me gevangen houden red me danuit de sleurvan de dagen als hetmagmag ik danliggen op jouw schootdat je streeltdoor... Continue Reading →

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: