Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Categorie

De dichtfabriek

Het gevoel neemt de wereld om zich heen in zich op, terwijl het hoofd door blijft denken en het gevoel woorden probeert te geven. Woorden kunnen als een maalstroom van het hoofd, naar de hand, uit de pen op het papier komen. Soms is een gevoel, een verwondering of zijn gedachten niet zomaar te vangen. In de dichtfabriek gaan de woorden waar ze willen en vallen ze op het papier om iets te laten proeven van de waarneming die vanuit de wereld binnenkomt.

stilte

  Het tikken van de klok gekraak in de pijpen voetstappen in de gang ik probeer mijn gedachten te ontwijken ik wil nog niet zwijgen laat mij maar praten urenlang mijn gemijmer uitzetten ik ben voor mijn gedachten nog te... Continue Reading →

Niet compleet…

  ballonnen in de lucht van je lang zal zullen ze leven ik keek naar de lege stoel en ik miste je heel even het feest was al begonnen met zijn allen bijelkaar maar in mijn hart een leegte want... Continue Reading →

In mijn hoofd

In mijn hoofd maakt de chaos plaats voor heldere zinnen tonen die maken liedjes over verboden gedachten die de dirigent weigert te dirigeren en ik volg de noten in het spel vanachter het ladekastje waar de gedachte plaats neemt duik... Continue Reading →

Onder mijn huid

  onder mijn huid is een gevoel gekropen wat er eigenlijk niet mag zijn onbevangen zag ik het aankomen en nu het er is voelt het iets te fijn verboden vrucht in mijn handen het was er in een moment... Continue Reading →

Zullen we gaan..

zullen we dan samen avonturieren op stap door het bos of langs de zee zullen we dan samen, ik heb een leuk idee reizen over de wereld naar plekken waar we nog nooit zijn geweest   zeg zullen we dan... Continue Reading →

Liefde in de leegte

ik had het vel volgeschreven maar ik wis het uit ik wil het allemaal even niet meer weten dus ik besluit als een onbeschreven blad stap voor stap even stil te staan verwonderen wat het mij brengen zal waar ik... Continue Reading →

Even ik alleen

bah ga weg ga uit de weg rot op is wat ik je zeg hou op met praten ja, nee, geen gemaar ik wil niet jou even geen elkaar laat me los toe nou, zeur niet zo nee, niet mijn... Continue Reading →

Als ik eens wist

  als ik eens wist dat ik je omarmde en dat dat de laatste keer was dat had ik moeten weten dan wist ik dat jij en ik wij samen een verhaal waren dan zou ik niet vergeten je te... Continue Reading →

writersblock

er spelen woorden in mijn hoofd ik zet ze op papier wis ze weer uit backspace opnieuw er rennen woorden door mijn brein ik typ, zo snel ik kan ik lees lege woorden weg de zinnen ik had mijn zinnen... Continue Reading →

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: