Clichés

de zon scheen door ons raam

we werden oog in oog wakker

zachte voetstappen slopen naar ons bed

kleine handen in die van ons

alle clichés over hoe snel kinderen groot worden zijn waar

de avond valt, de kaarsen aan

jouw blik ontmoet die van mij

we zuchten en glimlachen vermoeid

met een kind dat bungelt aan je nek 

alle liefdesliedjes over hoeveel jij van mij en ik van jou, zijn al geschreven..

toch blijft jouw melodie er één uit duizenden

alle clichés over hoe hard het huwelijk werken is zijn waar

een oneffen pad, van misstappen en onbegrip

het pad lijkt versleten, maar voor ons is het nieuw

we blijven wandelen, met genade in onze handen 

alle liefdesliedjes over hoeveel jij van mij en ik van jou, zijn al geschreven..

toch blijft jouw melodie er één uit duizenden

jij klinkt in mijn hart

ik zie wie je wordt, steeds meer jij, 

wees niet bang 

jij bent alles behalve een cliché

mijn liefde voor jou is groter dan welk liefdeslied dan ook

je melodie klinkt in mijn hart

de zon scheen door ons raam

we werden oog in oog wakker

je fluisterde een cliché, zo waar,

ik glimlachte en zei

ik ook van jou..

ik ook van jou…

——————-

©️Wendy 

Passie

halfvol is het wijnglas
zojuist genoot ik met volle teugen
wijn stijgt naar mijn hoofd
de lach danst in jouw ogen
mijn ogen vangen jouw lippen
terwijl mijn hart tig keer sneller slaat
dan de minuten daarvoor
omhels jij mij,
mijn lijf tegen het jouwe
hete adem
ik zoen
vingers door je haren
fluisterende woorden strelen mijn oor zacht
ik wil jou de hele nacht


©️Wendy

Nostalgie

lief

lief jij mij

zoals toen

je zei

dat mijn hand in die van jou

dat dat het enige bijzondere was

en dat de wind toen door mijn haar

jouw vingers streelden mijn wang

en dat je me toen kuste

lief

lief jij mij

zoals die dag dat je zei

ja in alles

in alles wie ik was

zelfs mijn grootste storm weerstond jij weergaloos

jij mijn kust

mijn rust

mijn anker

mijn lief

zijn we stuk of te maken

wat zegt het

als wij elkaar raken met scherven van onbegrip

ik mis je

van toen die eerste zoen, daar jong en onbezonnen

twee domme ganzen

die in het diepe sprongen

lief

lief jij mij

in de nacht

als jouw hand over mijn lijf

jij duizend zoenen

we fluisterend benoemen

hoe fijn, hoe zacht en hoe de wereld stilstaat

we in het niets verdwijnen

dat de maan er staat

om ons hart te verlichten

al weten we heus dat de zon nooit rust

lief

als je me nu zo kust

fluisterend een vaarwel

denk dan aan die jaren

dat wij van elkaar

dat het goed was, geen tragedie

laat het ons een innerlijk verlangen zijn naar wat geweest is

wij zijn nostalgie




©wendy

LAAT LOS & LEEF

sta op

genoeg gejammerd

getreurd

de schouders laten hangen

kom op

kop op

sta op

ga

loop, zover het zicht het pad laat zien

en als het vaag wordt

loop verder

loop door

tot de horizon

en daaraan voorbij

tijd om te leven

te zingen, te lallen

vanuit het vallen

weer opstaan

gaan, je moet gaan

niet alles willen voelen

denken aan hoe de ander het zal bedoelen

van dat en ofzo en daarom en hoe dan wel

kom op

kop op

sta op

ga

ga leven mens

ga leven verdomme

voel de adem door je lijf gaan

het bloed pompen

de wind door je haar

natte regen op je huid

en als je verzuipt

zwem

blik vooruit

zie de kust

zie het strand

grijp een anker onderweg

als de moed je laat zinken

leef mens

verdomme

leef

laat de ander

laat de ander zijn voor wat het is

al dat gemis wat je hart je laat voelen

laat het gaan

laat het vervliegen

oplossen

in rook vergaan

leef mens

hoofd omhoog

borst trots

ga staan

je kunt het leven aan

je bent het waard

je mag bestaan

———————————————————–

©wendy

S T U K

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

je bent gebroken

gehavend

achtergelaten

het spijt me

je wonden gelikt

je hebt mijn tranen gedroogd

maar het spijt me

het spijt me 

van alles

alle zeer in je hart 

dat ik je hoofd heb verward

dat ik mijn hart heb verhard

het spijt me

de tijd leek zo zoet

leugens met vaal linnen bedekt

witte lakens besmet

het spijt me …

en toch

kom kus me zacht dan

kus mijn mond

ik zal jouw wond

verzachten met woorden van waarheid

van spijt en berouw

omhels ik jouw

gebroken hart in mijn handen

ik kijk en ik huil

mag ik je weer maken

mag ik ons weer lijmen

voor de pijlen

voor de knallen

voor de scheuren 

voor de jaren dat we ons niet hebben zien vallen

voor verleidelijke gevaren in vaten 

die we ons hart hebben binnen gelaten 

voor dat we ons uit onze handen hebben laten glijden

dat we dit alles niet hebben kunnen vermijden;

het spijt je 

het spijt me

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
©️Wendy

Wat dat is

wat dat met jou is
je intrigeert me
ik zie je zoeken
zie je vragen
zie je vechten om niet te hoeven voelen
je bouwt hoge muren om je achter te verschuilen
bang om alles weer kwijt te raken
alleen is beter dan opnieuw te verliezen
dan weer opnieuw je hart te moeten maken

maar..
ik loop niet bij je weg
ondanks je fouten
ondanks je falen
ik blijf je omarmen
je zit in mijn hart
al die kleuren die jij jou maken
maken mijn lucht van grijs naar blauw
verlichten de lucht boven ons

wat dat met jou is
wat je met me doet
je maakt me schrijven
en zeggen
het komt goed
dat er kracht zit in hoop
in gebrokenheid
dat het staan is na de val
ik luister
al werd jouw stem nooit gehoord
ik luister naar ieder woord
dat over je lippen komt

ik loop niet bij je weg
ondanks je fouten
ondanks je falen
ik blijf je omarmen
je zit in mijn hart
al die kleuren die jij jou maken
maken mijn lucht van grijs naar blauw
verlichten de lucht boven ons
ik zal je niet verlaten

ik zal je niet verlaten

——–

©️Wendy

Einde

je zocht, je wilde en je ging

met je rusteloze ziel onder je arm

je was niet te temmen

het was goed

wij waren goed 

misschien 

ook aan goede dingen 

komt een eind

de ochtendzon kleurt de lucht oranje 

je staart uit het raam

dat ik je zou verliezen is geen verrassing

je wilde mij anders

maar ik kan niet iets zijn wat ik niet ben

nu ben je vertrokken

struikelend over woeste wegen

je zocht, je wilde en je ging

met lege handen 

gebogen schouders

kijk ik je na

ik denk dat ik altijd wel wist 

dat ik je zou verliezen

al hield ik je dicht tegen mijn hart

als de liefde verhard

kan zelfs de zon haar  niet ontdooien

aan alle goede dingen komt een eind

•••••••••

©️Wendy

Paradox


op maar af
druk maar moe
hoofd vol, hart leeg
overvol gevoel
kun je richting geven aan gedachten
dan zou ik ze vangen
ze zijn als fruitvliegjes
die zweven boven de trieste resten van een verjaardagsfeest
de kater, maar het was leuk zolang het duurde
licht aan, licht uit
slapeloosheid
mijn frons graaft diep
pianomuziek wordt verstoord door
grimmig gemekker over moeten
wat de norm is
ken je dat
dat willen ontsnappen
dat alles stil
adem rustig is
alleen het gesuis van het bloed
dat door je lichaam wordt gepompt
punt uit
geen nieuwe zinnen
of beginnen over dingen
die er uiteindelijk toch niet toe doen
liefde is alles maar wordt zwaar overschat
een trance
evenals vlinders
vluchtig gevoel van willen zweven op de wind
wat een farce
de dysforie viert hoogtij
over paradox gesproken
————————–
©wendy

Dag

het was zonnig vandaag

blauwe luchten

al voelde de dag grijs

je sprak lege woorden

ik had mijn zinnen gezet

op meer inhoud

het was helder vandaag

duidelijk

hoe woorden dubbelzinnig

kunnen klinken

onder jouw huid

is alles harder

maar ik filter totdat zacht de uitkomst is

het was triest vandaag

de zon scheen

ik kon alleen het licht niet vinden

was mijn wonden aan het likken

door suffe onnozelheid

begraaf ik mezelf onder de deken

ik denk dat ik het leven maar een tijdje vermijd

*****

©️wendy

Herfst

•••••••••••••
slenter me zacht
door het leven
leer me wat ruimte is
••••••••••••••

©️wendy