Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Categorie

De dichtfabriek

Het gevoel neemt de wereld om zich heen in zich op, terwijl het hoofd door blijft denken en het gevoel woorden probeert te geven. Woorden kunnen als een maalstroom van het hoofd, naar de hand, uit de pen op het papier komen. Soms is een gevoel, een verwondering of zijn gedachten niet zomaar te vangen. In de dichtfabriek gaan de woorden waar ze willen en vallen ze op het papier om iets te laten proeven van de waarneming die vanuit de wereld binnenkomt.

Meisjes van 16 (en ouder)

  hey mooie man drink jij een bier voer jij een goed gesprek kijk jij haar in de ogen roep jij dan gretig kom hier hey mooie man jij lekker dier wil jij haar schuifelen zwoel zoenend tegen de bar... Continue Reading →

ongemak

er zijn wel meer dan duizenden mensen dik, dun, blond, bruin kort, lang, onthaard en ongeschoren getatoeëerd van top tot teen gepierced van onder tot in hun oren al die mensen meer dan honderden klachten klagen steen en been gemopper... Continue Reading →

De tijd is nu

In een aanleunwoning in Leek, aan de Grouw staart een oude vrouw uit het raam naar benee 80 is ze misschien, of een jaar of twee erbij of eraf, geen idee, haar lippen zitten op slot terwijl ze steeds in... Continue Reading →

Koffer in de gang

je staart uit het raam koffiemok in je hand je lip naar de rand maar je stopt terwijl mijn adem stokt om de angst wat jij zeggen wil   veel te vroeg opgestaan ik rek me uit je zucht en... Continue Reading →

Wachtend in de rij bij de kassa

We stonden in de rij , beurs in haar gerimpelde hand, een oude vrouw keek blij naar de boodschappen op de band. Haar blik ving die van mij en haar mondhoeken gingen omhoog. Het was ineens dat ik zei: "... Continue Reading →

  in de morgen zou ik graag zonder zorgen de dag willen opsnuiven heel diep in en uit zodat ik besluit, al ben ik soms bang. ook ik in de regen dansen kan   ©wendyvanschaik2018

Het donker voorbij

de dagen dat de donkere dingen het hoofd binnendringen zijn voorbij een schone lei ligt voor mij terwijl een stem zachtjes tegen mijn ziel zei; hoor jij de vogels zingen ruik je de frisse morgenregen voel stromen van zegen vrede... Continue Reading →

stilte

  Het tikken van de klok gekraak in de pijpen voetstappen in de gang ik probeer mijn gedachten te ontwijken ik wil nog niet zwijgen laat mij maar praten urenlang mijn gemijmer uitzetten ik ben voor mijn gedachten nog te... Continue Reading →

Niet compleet…

  ballonnen in de lucht van je lang zal zullen ze leven ik keek naar de lege stoel en ik miste je heel even het feest was al begonnen met zijn allen bijelkaar maar in mijn hart een leegte want... Continue Reading →

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: