Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Categorie

De dichtfabriek

Het gevoel neemt de wereld om zich heen in zich op, terwijl het hoofd door blijft denken en het gevoel woorden probeert te geven. Woorden kunnen als een maalstroom van het hoofd, naar de hand, uit de pen op het papier komen. Soms is een gevoel, een verwondering of zijn gedachten niet zomaar te vangen. In de dichtfabriek gaan de woorden waar ze willen en vallen ze op het papier om iets te laten proeven van de waarneming die vanuit de wereld binnenkomt.

Kom binnen

kom binnenik heb alle deuren opengezetde wind is gaan liggenhet vuur opgestookt de sluier opgelichtmijn blik gerichtop hoop kom binnenlang geleden dat ik open hebgedaanhet vuil ligt op de grondgeen zicht door het raam maar ik heb de sluier opgelichtmijn... Continue Reading →

Luwte

laat me rustenin jouw luwtelaat me dichtin jouw liefde zijnlaat de storm verstillenzachtjes wiegend in jouw schootmet ogen dichtmet ogen dichtis mijn zichtnog nooit zo helder geweestlaat me van jou zijnvan jouhet allermeest ©wendyvanschaik

Boze droom

je zweegdoor zinnen te sprekendie de vraag negeerdeomwille van de vredeen niemand wist datde leugen regeerde mijn hart schreeuwde smijt het neer dangooi het hier danvoor mijn voetenkoude grondgrijze wolkenharde regen‘k kan het hebben smijt het neer danhalve leugenswas mijn... Continue Reading →

Verpozen

laat me bij U blijven dichtbij kalm mijn hart rust mijn ziel laat het kabbelende water stromen laat me bij U blijven voorbij woeste woorden grote gretigheid laat de haastigheid aan mij voorbij laat me bij U blijven blijvend in... Continue Reading →

Verlangen

kom kus me de nacht in bemin me zoen mijn tranen weg zeg lief lief me adem me streel de schaamte weg omarm  verwarm heel me  neem mijn twijfels weg hou houd me hou van me ga nooit meer weg... Continue Reading →

Meanderen

ik was weer opgestaanen weer gevallenineens was het helderons leven kan zo niet blijven gaande wegen blijven hobbeligonbegaanbaar somsals woestenijik weet het is ik en jijen toch hoe het wasis nu voorbijde wonden zijn te grootom opnieuw te beginnenik kan... Continue Reading →

Jaloers

ik zag de zijne om jaloers op te worden ze waren mooier dan de mijne zo mooi zo apart ik heb nog nooit zulke mooie gehad; zoals met biezen rand of van prachtig wit kant gestippeld, gestreept een kek patroon... Continue Reading →

ADEM

in de stilte van mijn kamerhoor ik niets anders dan mijnademin uit het versnelt het hart kloppend in mijn keelwanneer ik te veeldenk aan:de laatste zuchtvan de lucht die ik inhaleerof dat er danniets isofzomaar iets isiets onbeschrijfelijk donkersdat in mijn hart zal vallen dat... Continue Reading →

Verlatingsangst

  blijf ga niet weg ik bind je hart met woorden vast op papier zodat je hier in mijn nabijheid blijft blijf zonder jou wordt mijn veiligheid beroofd verdwaald mijn hoofd in angstige gedachten als je beloofd dat je niet... Continue Reading →

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: