Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Categorie

De dichtfabriek

Het gevoel neemt de wereld om zich heen in zich op, terwijl het hoofd door blijft denken en het gevoel woorden probeert te geven. Woorden kunnen als een maalstroom van het hoofd, naar de hand, uit de pen op het papier komen. Soms is een gevoel, een verwondering of zijn gedachten niet zomaar te vangen. In de dichtfabriek gaan de woorden waar ze willen en vallen ze op het papier om iets te laten proeven van de waarneming die vanuit de wereld binnenkomt.

writersblock

er spelen woorden in mijn hoofd ik zet ze op papier wis ze weer uit backspace opnieuw er rennen woorden door mijn brein ik typ, zo snel ik kan ik lees lege woorden weg de zinnen ik had mijn zinnen... Continue Reading →

hoop

Dat ik dan ineens temidden van het engelengezang heel hard schreeuwde dat het kind gewoon mens is Net als wij Dat dan de engelen van schrik hun aureooltje verloren op de onvruchtbare grond Dat alle pracht en praal, de schittering... Continue Reading →

Showtime

Ja maar, je lachte en je zei net hallo Ik heb je net zien dansen Ja maar, je hebt een huis een man, kinderen en een baan ja maar, je hebt toch vrienden talent, en geloof jij niet in God?... Continue Reading →

Zonnetroost

dag zon met mooie glansrijke stralen door de bomen en het herfstblad zojuist was ik in tranen maar ik vergat dat als er niemand is jouw warmte mij ook troost kan bieden ik nestel me in jouw aanwezigheid verberg me... Continue Reading →

Op-af

Je denkt dat ik de wereld dragen kan Ik standvastig op de aarde sta Dat niets mij te veel is Mijn energiebron onuitputtelijk Maar ik ben leeg Met lege handen Hangende schouders Wordt de onrust mij te veel   Blote... Continue Reading →

Nooit meer naar school

  ik wil nooit meer naar school het was stom ik voel me dom ik sprak voor mijn beurt zei de juf ik piekerde me suf mijn naam op het bord ze had me toch aangewezen? het voelde heel even... Continue Reading →

Ondergang

dat de wereld vergaat is achterhaald de wereld wordt al een hele tijd in stukken gescholden gestampt geschreeuwd meer van mij meer niet van jou meer moet jij lopen in mijn pas dat we vergaan is geschiedenis wij zijn al... Continue Reading →

Herstarten

hoofd vol, pen leeg ze krijgt het papier niet bedekt met woorden die zinnen maken hoofd vol, hart leeg klanken blijven steken in haar keel terwijl ze springen om geluid te maken ze heeft gefaald dat is voedsel voor het... Continue Reading →

Touw uit de hemel

Blote voeten, tenen wiebelen in het gras Ogen gesloten, ik adem in wie jij was herinneringen herleven in gedachten hoe we speelden, hoe we lachten mijn hand streelt mijn wang troost mijn verdriet, de dagen duren te lang   Vermoeide... Continue Reading →

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: