Dag lief

ze streelt over je wang
je ademt langzaam
de pauzes worden langer
je huid grijs en grauw
ze houdt van jou
laat me niet hier
neem me mee dan
fluistert ze zacht

de stilte
is het grijs in haar haar
dat verzucht de tijd van lijden
maandenlang lief
maandenlang lief
had ik je in mijn huis
in mijn hart
zucht ze zacht

ze aait door je haar
zal je het weten
dat ze zit aan je bed
te wenen
ik laat je los lief
onze tijd stopt
je boot gaat varen
haar woorden zwijgen

de monitor piept
witte pakken rond het bed
zij is het licht in de hoek
van de kamer
jij zweeft weg in
ze weet niet waar

in mijn hart lief
zegt ze sussend
jij blijft daar
het is goed
ga maar, ga maar

vaar wel lief

©wendyvanschaik

los

laat me leven
laat me los
laat me vallen dan

laat me zonder
laat me alleen
laat me lopen dan

stop met hopen
smeken dan
jij die ons
niet meer helen kan

laat ons gebroken dan
laat ons gaan
jij die niet meer dromen kan
en ik
wij zijn te ver bij ons vandaan

©wendyvanschaik

Luchtkasteel

•••••••••••••••••••••••••••••••••
zeg wij waren toch altijd zo
zo met ons hoofd in de wolken
dat we luchtkastelen maakten
met spekkies in de tuin
waar we op sprongen
met glijbanen van zuurstokken
roze

in het heetst van de zonneschijn
was ik even weer daar
waar wij onze dromen hadden verstopt
ik heb de mijne gevonden
jouw schatkist was leeg
ben je zonder mij vertrokken
of heb jij jouw verlangen
in duizend stukken laten vallen
op de stenen vloer
voer voor serieuze zaken
je begint onze droom kwijt te raken
is de liefde dan voorbij ….

zeg wij waren toch altijd zo
zo met ons hoofd in de wolken
dat für Elise dan speelde
en wij dansten op de noten
hoog langs regenbogen
kleuren zwevend om ons heen
hemelsblauw

in de koelte van de luwte
was ik even daar
waar wij ons geluk hadden verstopt
ik heb dat van ons
niet gevonden
onomwonden werden onze wonden
blootgelegd
had me gezegd dat ik
niet langer in jouw kasteel
mocht wonen
dan had ik mijn dromen
achter de schans gelegd
en was ik van hartzeer vrijgekomen
had ik afscheid genomen van het wij

is de liefde dan voorbij…


•••••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

leven

de muur is blauw
dat is een ding
wat zeker is
andere zekerheid
is gelogen
tussen waan en waarheid
begeeft ze zich

gisteren scheen de zon nog
vandaag is het grauw

net als haar humeur
ze dacht dat het goed was

hoe kan het leven
zo veranderlijk zijn?
hoe dan
met dat gevoel
dat hoofd
en die gedachten

ze wil het uitzetten
beter niets
dan bang zijn
om
iets te voelen

hoe kan iets moois
zoveel angst geven?

wat is waarheid
als de mens
zo veranderlijk is
als de ene dag
dit gevoel
dan de andere dag
dat
en dan nog al die gedachten

ze voelt zich nerveus
vermoeid
een speelbal
te zijn van emoties

hoe kan het leven
zo ingewikkeld zijn?

de muur is blauw
daar is niets ingewikkelds aan
niet paars of rood
blauw

laat mij een muur zijn
denkt ze
een muur
hard
van steen
hart
van steen


•••••••••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

Niet van jou

wil jouw handen op mijn lijf
maar niet van jou
ik ben niet van jou
ik wil jouw lach om mijn grap
maar niet van mij
jij bent niet van mij
ik wil jouw ogen
turend naar de zee
terwijl ik met jou mee
de zon onder zie gaan
maar wij zijn niet
van elkaar

de dag duurt te lang
ben ik bang
voor
een half leven zonder jou
ik kan toch niet breken
wat zo kwetsbaar is
dus
mijn ongeluk voor hun geluk

wil jou in mijn leven
voor even
ons geluk
jouw hand
op mijn hart

maar ik kan niet breken
wat nu heel en kwetsbaar is

dus sluit ik mij af
voor ons
voor wat ik wou dat ik had

en huil ik de zee

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

stranden

de zee verlegt haar grenzen
neemt in wat ze wil
ze laat de branding haar schuilplaats zijn
hoge golven vallen neer
drijven me tot waanzin

in diep water
ik verdrink
in jou


houd me drijvend op
de vlakte
sleur me mee
naar overal
waar kalmte is
breng me tot rust
zout op mijn lippen
zand op mijn huid
laat me stranden


jouw borst de kust

©️wendyvanschaik

Ontsnappen

neem me mee
naar duizend plekken
waar we samen
uren kunnen
vertoeven
niets hoeven
kunnen praten
tot diep in de nacht

wacht
op mij
ik zal me loswringen
uit netten
mij verzetten
tegen
de dingen
die me gevangen houden


red me dan
uit de sleur
van de dag
en als het
mag
mag ik dan
liggen op jouw schoot
dat je streelt
door mijn haar
en zomaar
lieve woorden
spreekt


neem me mee
waar mijn gedachten
mogen spreken
de zon als
een warme deken
onze huid verwarmt
we kunnen dansen
in de regen
alles open
alles echt
alle woorden
gezegd

en
niemand die ons vindt


mag ik met je mee
blootsvoets
lopen
langs kleine
dorpjes
met meer schapen dan mensen
waar we wensen
onder de blote
hemel
als een ster dan valt

ik wil zo graag
met jou
naar duizend plekken
dan eindeloos
praten of niet
plaatjes draaien
zonder dat de wekker
is gezet


neem me met je mee
zie mijn hart
in jouw hand


neem me mee
over woelige
water
naar de overkant
naar huisjes aan zee
kiezelstrand
en kampvuur
onze wangen
rood
van verlangen

mag ik
met je mee
als ik even wil ontsnappen
ik niets lijk te begrijpen
van het leven
van wat ik voel
dat ik voor even alleen met jou
naar duizend
plekken
in onze gedachten
wil je
als het mag
zou je
op een dag
dan die woorden in mijn hart willen leggen
en dan zeggen

ik neem je met me mee

———————————-

©️wendyvanschaik

Het hart op de tong

had ik mijn hart
op de tong dan:

wil ik jouw handen
op mijn lijf
jouw zoenen
op mijn lippen
je fluistering in
mijn oor
ik wil jouw streling
over mijn buik
jouw verlangen
in mijn handen
de nacht om
ons heen
ik wil jou
en mij
alleen
ik wil je
niet delen
ik wil
je
omarmen
met mijn benen
kussen zacht
lippen zoet
vurig
krullen onze
tenen
als de zon
de dag ontmoet
ik wil jou
in de morgen
in de middag
onze lijven
samen
urenlang
ik durf alleen niets
tegen je te zeggen
ben ik bang….

©️wendyvanschaik

Hart

mijn hart doet pijn
ik weet niet of
ik het beter kan maken
het lijkt vertrapt
ik heb het opgepakt
nu ligt het hier
gebroken in mijn handen

wat moet ik met
dat hart van me
met die zinnen
die geen plek
krijgen in mijn leven
gek,
ik dacht heel even dat
als ik van mijn hart geen
moordkuil maak
jouw woorden als lijm
zouden zijn

maar ik heb mijn volle hart
verminkt
door woorden uit mijn mond
te laten stromen
met de hoop
dichter bij geluk
te komen
geluk is nu voorbij

mijn hart doet pijn
ik weet niet of
ik het beter kan maken
het lijkt vertrapt
ik heb het opgepakt
nu ligt het hier
stuk in mijn handen

wat moet ik met dat
gebroken hart van mij

•••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

Thuis

zacht
de dag
die met regendruppels
begint
de kat spint
de hond blaft
koffie pruttelt
prettig
ik rol me op
in jouw schoot
omlijst
door jouw blote lijf
ben ik thuis
wij zijn als
waterlelies van Monet
snel vastgelegd op doek
kwaststreken
in het zonnelicht
jouw hartslag
bekend kleur
vingertoppen kietelen
als wuivend gras in
zomers goud
langs hals
over heuvels
warme lucht
hete huid
ogen vangen
verlangens
snelle adem
verstrengeld
in wolkendekens
die afgeschud van
bezwete lijven
overbodig blijken
jij in
mijn hart
jij in
mijn hart
jij in
mijn hart
klinkt
de cadans
van ons zijn
zacht
de dag
die met regendruppels
begint
de kat spint
de hond blaft
koffie pruttelt
prettig
ik rol me op
in jouw schoot
omlijst
door jouw blote lijf
in jouw armen
ben ik thuis

©️Wendyvanschaik