Meditatie

het kaarslicht danst op de wind
mij ogen sluiten zich

adem in
adem uit

ik adem in
ik adem uit

niets om me heen
doet ertoe
het is de wind
het is het licht en ik
adem in
adem uit
ik adem in
ik adem uit

ogen open
ik staar in de verte
naar nergens naartoe
hoofd leeg
hart moe van het voelen
ik wil gevoelloos zijn
want ik voel steeds het ritme van de ander
in mijn hoofd is het nooit stil
gedachten die als golven blijven komen
ik duw en trek
constant de focus op wat de ander wil
als een kat en muisspel

dus ik verlicht
sluit mijn ogen

adem in
adem uit

ik adem in
ik adem uit
niets om me heen
doet ertoe
het is de wind
het is het licht en ik
adem in
adem uit
ik adem in
en stop
alles wordt helder
ademstilte in de ruis van het leven
wanneer mijn oren suizen
neem ik het besluit
om nooit meer mezelf tevergeefs te geven

RAUW

ik denk dat ik rouw
ik slaap al nachten niet
staar lusteloos naar jouw onbeslapen plek
ik wilde je goedenacht zoenen
tegen je aankruipen
maar omhelsde een kussen
duwde mijn neus erin
en inhaleerde diep

je geur is er nog
je trui hangt over de stoel
ik moet je onderbroeken nog opvouwen
dat deed ik eigenlijk nooit
ik propte ze gewoon in je la
dat vond je vervelend

alle normale dingen
zijn nu vreemd
alle gevoelens
zijn met jou gestorven
ik weet niet waar ik je moet vinden
of hoe ik moet voelen
wanneer ik moet rusten
ik ben wakker als ik slaap
ik ben slapend wakker

alles voelt rauw
nu ik rouw om jou

In het voorbij

ach lief, lief
ik had je zo lief, lief
alle nachten,
alle dagen,
dat we lachten en zeiden
jij en ik
ik en jij
niemand komt voorbij aan ons geluk

neem mijn hand dan
houd me vast dan
als alles kan
kan jij ons dan weer maken
als alles kan
dan kunnen wij weer gemaakt

zoals die keer
dat je schreef dat-
toen ik teveel wijn
en beschonken was
en jij lachte om mijn dubbelzinnigheid
ik te impulsief mijn lippen op de jouwe drukte
jij mijn haar uit mijn gezicht streelde-
dat je schreef
hoe verschillend we zijn,
de kosmos ons toch wel samen brengt

nu
jij hebt het schrijven achter je gelaten
het papier blijft wit
ons samen is zwart
lief, hoe dan
lief
hoe het kan
dat al het geluk voorbij is.



L O S

ze wil loskomen van jou
ze zucht condens op de ramen
tekent gebroken hartjes, die je in dagboeken schrijft
jij zit ingewikkeld in haar bestaan
in haar hoofd was het meer dan
nutteloos gevrij op onbekende plekken
ze veegt het raam schoon
schenkt een glas wijn
bevlekt haar witte blouse
trekt het uit
en staart naar haar lijf
ze ziet de handen nog over haar lichaam gaan
vervloekt haar naïviteit
in het zware leek dit het lichte
hoe dom kon ze zijn

Clichés

de zon scheen door ons raam

we werden oog in oog wakker

zachte voetstappen slopen naar ons bed

kleine handen in die van ons

alle clichés over hoe snel kinderen groot worden zijn waar

de avond valt, de kaarsen aan

jouw blik ontmoet die van mij

we zuchten en glimlachen vermoeid

met een kind dat bungelt aan je nek 

alle liefdesliedjes over hoeveel jij van mij en ik van jou, zijn al geschreven..

toch blijft jouw melodie er één uit duizenden

alle clichés over hoe hard het huwelijk werken is zijn waar

een oneffen pad, van misstappen en onbegrip

het pad lijkt versleten, maar voor ons is het nieuw

we blijven wandelen, met genade in onze handen 

alle liefdesliedjes over hoeveel jij van mij en ik van jou, zijn al geschreven..

toch blijft jouw melodie er één uit duizenden

jij klinkt in mijn hart

ik zie wie je wordt, steeds meer jij, 

wees niet bang 

jij bent alles behalve een cliché

mijn liefde voor jou is groter dan welk liefdeslied dan ook

je melodie klinkt in mijn hart

de zon scheen door ons raam

we werden oog in oog wakker

je fluisterde een cliché, zo waar,

ik glimlachte en zei

ik ook van jou..

ik ook van jou…

——————-

©️Wendy 

Passie

halfvol is het wijnglas
zojuist genoot ik met volle teugen
wijn stijgt naar mijn hoofd
de lach danst in jouw ogen
mijn ogen vangen jouw lippen
terwijl mijn hart tig keer sneller slaat
dan de minuten daarvoor
omhels jij mij,
mijn lijf tegen het jouwe
hete adem
ik zoen
vingers door je haren
fluisterende woorden strelen mijn oor zacht
ik wil jou de hele nacht


©️Wendy

Nostalgie

lief

lief jij mij

zoals toen

je zei

dat mijn hand in die van jou

dat dat het enige bijzondere was

en dat de wind toen door mijn haar

jouw vingers streelden mijn wang

en dat je me toen kuste

lief

lief jij mij

zoals die dag dat je zei

ja in alles

in alles wie ik was

zelfs mijn grootste storm weerstond jij weergaloos

jij mijn kust

mijn rust

mijn anker

mijn lief

zijn we stuk of te maken

wat zegt het

als wij elkaar raken met scherven van onbegrip

ik mis je

van toen die eerste zoen, daar jong en onbezonnen

twee domme ganzen

die in het diepe sprongen

lief

lief jij mij

in de nacht

als jouw hand over mijn lijf

jij duizend zoenen

we fluisterend benoemen

hoe fijn, hoe zacht en hoe de wereld stilstaat

we in het niets verdwijnen

dat de maan er staat

om ons hart te verlichten

al weten we heus dat de zon nooit rust

lief

als je me nu zo kust

fluisterend een vaarwel

denk dan aan die jaren

dat wij van elkaar

dat het goed was, geen tragedie

laat het ons een innerlijk verlangen zijn naar wat geweest is

wij zijn nostalgie




©wendy