Sleutels

dat ik je vind

opnieuw

onzorgvuldig vergat ik waar ik mijn liefde had neergelegd

als sleutels

door tijdnood de fiets gepakt

ik ben alleen niet meer thuisgekomen

ik verkeerde in situaties 

die prima waren

alles beter dan thuis

mijn hart was overal

en nergens was jij

jouw gemak

mijn ongemak

ik verwijt

jij zwijgt

we namen ons voor lief

van doelloos rond fietsen

werd ik moe

jij print een plan uit

ik vertrek vol avontuur

jij houdt me op het pad

ik sleur je er van af

jij weet altijd waar de sleutels liggen

je voelde als tegenwind

en toch

je bent het duwtje in mijn rug

jij bent de luwte als ik storm

ik de frisse regenbui als we dreigen te verdorren

ik vond de liefde terug

op een plek waarvan ik dacht

oh ja!

daar was jij

jij was daar

niet vertrokken

wel je anker opgehaald

je stak je hand uit

kom, zei je, we gaan

in een bootje? 

in een zeilbootje

ik verzuchtte dat ik de sleutels dan wel kon laten liggen

en de liefde? vroeg je

ik lachte

opgepakt

in mijn hart 

waar het eigenlijk al die tijd al zat

©wendy



Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s