Zoeken

De Zinzoeker

"The art of writing is the art of discovering what you believe" -Gustave Flaubert-

Maand

augustus 2020

Thuis

de wolken varen voorbijen jij neemt mijmee naar plekken waarzoenen zoeter zijndan ik ooit heb geproefdje woorden strelen zachtmijn gebrokenheidde tijd lijkt even stilte staanje pakt mijn woede tussen je handenkijkt ernaaren daar temiddenvan het glas dat ik uit handen... Continue Reading →

wat moet ik met dat hoofd van me dat dan weer dit en dan dat en zoveel dingen meer mijn hoofd is een letterdoos dat uit handen is gevallen het alfabet op de grond maar er zijn geen woorden te... Continue Reading →

Dag lief

ze streelt over je wangje ademt langzaamde pauzes worden langerje huid grijs en grauwze houdt van joulaat me niet hierneem me mee danfluistert ze zacht de stilte is het grijs in haar haar dat verzucht de tijd van lijdenmaandenlang liefmaandenlang... Continue Reading →

los

laat me levenlaat me loslaat me vallen dan laat me zonderlaat me alleenlaat me lopen dan stop met hopensmeken danjij die onsniet meer helen kan laat ons gebroken danlaat ons gaanjij die niet meer dromen kanen ikwij zijn te ver... Continue Reading →

Luchtkasteel

•••••••••••••••••••••••••••••••••zeg wij waren toch altijd zozo met ons hoofd in de wolkendat we luchtkastelen maaktenmet spekkies in de tuinwaar we op sprongenmet glijbanen van zuurstokkenroze in het heetst van de zonneschijnwas ik even weer daarwaar wij onze dromen hadden verstoptik... Continue Reading →

leven

de muur is blauwdat is een dingwat zeker isandere zekerheidis gelogentussen waan en waarheidbegeeft ze zich gisteren scheen de zon nogvandaag is het grauw net als haar humeurze dacht dat het goed was hoe kan het levenzo veranderlijk zijn?hoe danmet... Continue Reading →

Niet van jou

wil jouw handen op mijn lijfmaar niet van jouik ben niet van jouik wil jouw lach om mijn grapmaar niet van mijjij bent niet van mijik wil jouw ogenturend naar de zeeterwijl ik met jou meede zon onder zie gaanmaar... Continue Reading →

de zee verlegt haar grenzenneemt in wat ze wilze laat de branding haar schuilplaats zijnhoge golven vallen neerdrijven me tot waanzinin diep waterik verdrinkin jou houd me drijvend opde vlaktesleur me meenaar overalwaar kalmte isbreng me tot rustzout op mijn... Continue Reading →

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: