Thuis

de wolken varen voorbij
en jij neemt mij
mee naar plekken waar
zoenen zoeter zijn
dan ik ooit heb geproefd
je woorden strelen zacht
mijn gebrokenheid
de tijd lijkt even stil
te staan
je pakt mijn woede tussen je handen
kijkt ernaar
en daar temidden
van het glas dat ik uit handen heb laten vallen
omarm jij mij
sust mijn razernij
rust zo dichtbij
laat me in jouw armen wonen


©️wendyvanschaik

Chaos

wat moet ik met dat hoofd van me

dat dan weer dit

en dan dat

en zoveel dingen meer

mijn hoofd is een letterdoos

dat uit handen is gevallen

het alfabet op de grond

maar er zijn geen woorden te maken

dan nog dat gevoel

mijn buik vol van woeste golven

draaikolken

dan nog dat hart

dat niet weet van rechts of links

dat de weg niet weet naar het hoofd

in de war 

onthutst 

omdat jij niet deed wat je had beloofd

©️wvs

Dag lief

ze streelt over je wang
je ademt langzaam
de pauzes worden langer
je huid grijs en grauw
ze houdt van jou
laat me niet hier
neem me mee dan
fluistert ze zacht

de stilte
is het grijs in haar haar
dat verzucht de tijd van lijden
maandenlang lief
maandenlang lief
had ik je in mijn huis
in mijn hart
zucht ze zacht

ze aait door je haar
zal je het weten
dat ze zit aan je bed
te wenen
ik laat je los lief
onze tijd stopt
je boot gaat varen
haar woorden zwijgen

de monitor piept
witte pakken rond het bed
zij is het licht in de hoek
van de kamer
jij zweeft weg in
ze weet niet waar

in mijn hart lief
zegt ze sussend
jij blijft daar
het is goed
ga maar, ga maar

vaar wel lief

©wendyvanschaik

los

laat me leven
laat me los
laat me vallen dan

laat me zonder
laat me alleen
laat me lopen dan

stop met hopen
smeken dan
jij die ons
niet meer helen kan

laat ons gebroken dan
laat ons gaan
jij die niet meer dromen kan
en ik
wij zijn te ver bij ons vandaan

©wendyvanschaik

Luchtkasteel

•••••••••••••••••••••••••••••••••
zeg wij waren toch altijd zo
zo met ons hoofd in de wolken
dat we luchtkastelen maakten
met spekkies in de tuin
waar we op sprongen
met glijbanen van zuurstokken
roze

in het heetst van de zonneschijn
was ik even weer daar
waar wij onze dromen hadden verstopt
ik heb de mijne gevonden
jouw schatkist was leeg
ben je zonder mij vertrokken
of heb jij jouw verlangen
in duizend stukken laten vallen
op de stenen vloer
voer voor serieuze zaken
je begint onze droom kwijt te raken
is de liefde dan voorbij ….

zeg wij waren toch altijd zo
zo met ons hoofd in de wolken
dat für Elise dan speelde
en wij dansten op de noten
hoog langs regenbogen
kleuren zwevend om ons heen
hemelsblauw

in de koelte van de luwte
was ik even daar
waar wij ons geluk hadden verstopt
ik heb dat van ons
niet gevonden
onomwonden werden onze wonden
blootgelegd
had me gezegd dat ik
niet langer in jouw kasteel
mocht wonen
dan had ik mijn dromen
achter de schans gelegd
en was ik van hartzeer vrijgekomen
had ik afscheid genomen van het wij

is de liefde dan voorbij…


•••••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

leven

de muur is blauw
dat is een ding
wat zeker is
andere zekerheid
is gelogen
tussen waan en waarheid
begeeft ze zich

gisteren scheen de zon nog
vandaag is het grauw

net als haar humeur
ze dacht dat het goed was

hoe kan het leven
zo veranderlijk zijn?
hoe dan
met dat gevoel
dat hoofd
en die gedachten

ze wil het uitzetten
beter niets
dan bang zijn
om
iets te voelen

hoe kan iets moois
zoveel angst geven?

wat is waarheid
als de mens
zo veranderlijk is
als de ene dag
dit gevoel
dan de andere dag
dat
en dan nog al die gedachten

ze voelt zich nerveus
vermoeid
een speelbal
te zijn van emoties

hoe kan het leven
zo ingewikkeld zijn?

de muur is blauw
daar is niets ingewikkelds aan
niet paars of rood
blauw

laat mij een muur zijn
denkt ze
een muur
hard
van steen
hart
van steen


•••••••••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

Niet van jou

wil jouw handen op mijn lijf
maar niet van jou
ik ben niet van jou
ik wil jouw lach om mijn grap
maar niet van mij
jij bent niet van mij
ik wil jouw ogen
turend naar de zee
terwijl ik met jou mee
de zon onder zie gaan
maar wij zijn niet
van elkaar

de dag duurt te lang
ben ik bang
voor
een half leven zonder jou
ik kan toch niet breken
wat zo kwetsbaar is
dus
mijn ongeluk voor hun geluk

wil jou in mijn leven
voor even
ons geluk
jouw hand
op mijn hart

maar ik kan niet breken
wat nu heel en kwetsbaar is

dus sluit ik mij af
voor ons
voor wat ik wou dat ik had

en huil ik de zee

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
©️wendyvanschaik

stranden

de zee verlegt haar grenzen
neemt in wat ze wil
ze laat de branding haar schuilplaats zijn
hoge golven vallen neer
drijven me tot waanzin

in diep water
ik verdrink
in jou


houd me drijvend op
de vlakte
sleur me mee
naar overal
waar kalmte is
breng me tot rust
zout op mijn lippen
zand op mijn huid
laat me stranden


jouw borst de kust

©️wendyvanschaik