er zijn wel meer dan duizenden mensen
dik, dun, blond, bruin
kort, lang, onthaard en ongeschoren
getatoeëerd van top tot teen
gepierced van onder tot in hun oren

al die mensen meer dan honderden klachten
klagen steen en been
gemopper , gedonder en verachten
medemensen waar het wel vaart
zitten op bemoeienissen niet te wachten

en dan in zo’n kleine ruimte
met te dikke billen of zwetend, hoestend
dicht bij elkaar gepropt op plastic stoelen
wachtend op het roepen van hun naam -kijkt de mens elkaar aan:
wat kunnen we ons toch allemaal allemachtig hondsberoerd voelen.

verbroedering door een breuk
in de ellepijp , druk op de borst,
soa, griep of pijn in het gemacht
de mens vindt elkaar in het leed van de ander
dan knikken de hoofden
wordt het ongemak een tikkeltje verzacht

tot eenmaal buiten de deur
met recept in de hand
al haast genezen van onze last
maken we het leven van de ander weer zuur
want dit ongemak – het is niet te genezen-
we zitten nu eenmaal in onze nare gewoontes vast

 

©wendyvanschaik2018