je staart uit het raam

koffiemok in je hand

je lip naar de rand

maar je stopt

terwijl mijn adem stokt

om de angst wat jij zeggen wil

 

veel te vroeg opgestaan

ik rek me uit

je zucht en besluit

om te spreken

jouw woorden als een warme deken;

ons is toch niet voorbij;

 

hier, blijf hier

ga niet weg

blijf hier

we kunnen ons maken

we zijn niet gebroken

alleen vandaag

morgen zijn we beter

 

je zoekt mijn blik

mijn hoofd is gebogen

ik heb gewikt gewogen

getwijfeld aan jou, mij

is er nog een wij

of alleen de leegte

 

ik vraag; wil je?

koffiekan in mijn hand

voelbaar is de afstand

ik zwijg, jij spreekt

omdat ik heus weet

dat het antwoord ja zal zijn

 

hier, blijf hier

ga niet weg

blijf hier

we kunnen ons maken

we zijn niet gebroken

alleen vandaag

morgen zijn we beter

 

koffiestroom in jouw mok

ik knoei, jij lacht

shit, zucht ik zacht

je streelt, rug tegen de wand

hoe zijn we hier beland

vlekken op het wit van de vensterbank

 

de wolken sluiten de hemel

regen op het grint

jij denkt dat liefde wint

maar ons is verloren

je wilt alleen niet horen

dat je een slechte verliezer bent

 

hier, blijf hier

ga niet weg

blijf hier

we kunnen ons maken

we zijn niet gebroken

alleen vandaag

morgen zijn we beter

 

maar morgen is later

nu is vandaag

de tijd vertraagt

koffer in de gang

kus op je wang:

vaarwel lief, ik ga

 

©wendyvanschaik2018