In mijn hoofd maakt de chaos plaats
voor heldere zinnen
tonen die maken liedjes over verboden gedachten
die de dirigent weigert te dirigeren
en ik volg de noten in het spel

vanachter het ladekastje waar de gedachte
plaats neemt duik ik op
wandelend in mijn hoofd neem ik de schade waar
papieren vol krabbels verkreukeld
en ik strijk glad dat wat ik eens dacht

letters vormen woorden maken klanken
verlangens worden wakker
het trekt, harder, steeds weer om te grijpen
met beide handen erin te woelen
te voelen, los te gaan, alle remmen kapot
en ik lach om mijn eigen naïviteit

Naast de gedachte woont het geweten
Ik groet hem
maar zeg hem het liefst vaarwel
hij laat zich niet negeren, ogen prikken
in mijn rug, terug zegt hij
hij plaats mij tussen fatsoenlijke lijntjes

ik woon in mijn hoofd in een vierkant
een groen bordje “ uitgang”
is kapot gemaakt
erin-niet eruit
geen keus, gevangen, in hoe het hoort
het is beter zo
veiliger
het is beter zo

 

©wendyvanschaik2018