Blote voeten, tenen wiebelen in het gras

Ogen gesloten, ik adem in wie jij was

herinneringen herleven in gedachten

hoe we speelden, hoe we lachten

mijn hand streelt mijn wang

troost mijn verdriet, de dagen duren te lang

 

Vermoeide rug legt zich neer met een zucht

Mijn ogen staren naar de donkere lucht

Wolken varen vluchtig voorbij

Evenzo snel was jij weg van mij

Ik bid uit de hemel een touw

naar mij, beneden om te klimmen naar jou

 

Hoofd nat van de regen, hijs ik mij omhoog

Steeds verder naar boven voorbij regenboog,

planeten, sterren, maan, de wereld wordt klein

ik klim steeds hoger om dichter bij jou te zijn

om je nog even te zien, heel even maar

Ik zou je omhelzen, je zachtjes strelen door jouw haar

 

Ik heb je zo ontzettend lief meer dan mijn leven

ik zou er alles voor willen geven;

Jouw blote voeten, in het gras

ogen gesloten, jij ademt in denkt hoe het was

jij maakt herinneringen in gedachten

over later als je groot bent, en we lachten

Mijn hand streelt jouw wang

je bent bij mij, dan duurt de dag nooit te lang

 

Tranen te veel, ik ben rouwend in elkaar gedoken

Iemand heeft jouw leven afgebroken

Vermoeide rug legt zich neer met een zucht

Mijn ogen staren naar de donkere lucht

Ik bid uit de hemel een touw

om nog een keer te kunnen zeggen; lief, lief kind ik houd van jou

 

©wendyvanschaik2017