Ze deed wat ze kon en dat wat ze deed, deed ze graag
Zo wist een ieder haar te vinden, voor de vraag van vandaag
Wil je even dit en dan weer even dat,
steeds hoger en hoger ging die lat
Zolang ze maar deed wat men haar vroeg
Zolang ze de prestatie maar naar verwachting droeg,
Zei iedereen van: “hallo en gaat het goed,
wat fijn dat je dit voor me doet
wat een talent, wat een creativiteit
we kunnen je goed gebruiken, dat is een feit”
Toen ze besloot het doen aan de wilgen te hangen
en niemand meer van haar talent kon ontvangen
Toen ze niet meer deed , maar besloot gewoon te zijn
Werd haar wereld ineens heel klein:
“Je doen is belangrijker dan je bestaan” schreef ze op papier
Ik geloof, zei ze, dat ik vanaf nu mijn leven maar in mijn eentje vier.

©wendyvanschaik2017