Als ik in bed lig…

Als ik in bed lig dan slaap ik nooit meteen
Ik lig dan te woelen, te krioelen
te zuchten, te stoeien
pak ik alle knuffels en leg ze om me heen

Als ik in bed lig en ik doe mijn ogen dicht
Dan is het donker wat een schrik en ik,  zie nare koppen, die me foppen
Doe ik snel mijn ogen open, dan is het weer licht

En mama loopt te roepen op de gang
ga eens slapen, je bent moe, ik zag je gapen
Maar mama het lukt niet, ik ben een beetje bang

Als in bed lig, dan bewegen alle muren
Lig ik te draaien, om me heen te graaien
om de dekens te pakken en eronder te zakken
zodat die monsters niet naar me gluren

Als ik in bed lig onder de dekens heel stil
Houd ik mijn adem in, heb ik in slapen geen zin
Maak ik geluid, ik wil eruit!
Dat is wat ik heel hard gil

En mama loopt te roepen op de gang
Wat is er nu weer, ga slapen, dit is de laatste keer
Maar mama het lukt niet, ik ben een beetje bang

Als ik in bed lig met mijn knuffel dicht tegen me aan
Wil ik dromen over snoep, over oma op bezoek
Maar ik staar naar de muur,  en zie draken met vuur
Schreeuw ik; mam wil je even op de gang gaan staan?

Als ik in bed lig hoor ik stappen, heel veel
En het kraken van de trap
Ik ga zitten en heel rap
roep ik het uit, zo luid als ik kan, heel lang
Klopt mijn hart in mijn keel

Dan..
Wordt het ineens heel stil
Ligt mama bij mij, zegt zij
Ach, wees maar niet bang
Krijg ik een kusje op mijn wang
En dat… is alles wat ik wil

 

©wendyvanschaik2017

Zwijgzame stilte

Stilte, spreek nu in de stilte
Zegt U me dat alles goed komt
Nu dan meer
Nu dan ooit
Meer dan gisteren, dan vandaag

Spreek dan,
Spreek vrede in mijn hart
Sus me, troost me
Omarm me
Met woorden
Zachte woorden
Omhels me
Bemin me

Met stromen van rust
Geef me dan de zachte adem
van een zucht van verlichting
Gun me dan de stille bries
Die de angst verjaagt

Stil.
U blijft stil
Steeds maar weer
Welk uur de tijd ook slaat
Ik nestel me in de zwijgzame aarde
Om te zoeken naar woorden
die U wilt spreken

Spreek dan
Open Uw mond
Zeg het me dan
Verbreek de stilte
Wat kan ik doen om vrede te ontvangen
Zal ik het dan uitschreeuwen
Zal ik dan neerbuigen
hier in het stof

Met mijn handen omhoog geheven
om de woorden uit de hemel te trekken
Mijn hoofd te buigen
Te smeken
Ik smeek
Hier op deze woeste aarde
Waar levens elkaar de adem ontnemen
Waar woorden moorden
Zie dan
Hoor dan
Luister dan
Spreek…

Het zou zo troostend zijn
te horen Uw stem die verzacht
in een wereld die lijdt…

….De Stilte is nog nooit zo zwijgzaam geweest

©wendyvanschaik2017